Stropy w budynkach z prefabrykatów, oprócz spełniania swej zwykłej roli podziału budynku na poszczególne kondygnacje i przenoszenia obciążeń użytkowych stanowią poziome tarcze usztywniające budynek przez wiązanie ścian usztywniających. Stropy z elementów wielkowymiarowych można podzielić na płytowe, żebrowe, gęstożebrowe, fałdowe i rusztowe. Stropy płytowe są wykonywane w postaci płyt opartych na dwóch krawędziach i zbrojonych jednokierunkowo lub płyt opartych na trzech lub czterech krawędziach i zbrojonych krzyżowo. Płyty są wykonywane z betonu zwykłego lub betonu o kruszywie lekkim. Grubości płyt wahają się 14-24 cm, szerokości od 60-240 cm, długości dochodzą do 6 m. Bardzo istotną sprawą jest właściwe oparcie płyty na ścianie lub ryglu szkieletu. Projektując oparcie sprawdza się nie tylko docisk i ścinanie płyty, ale również ścinanie ukośne podpory. Na ścianach zewnętrznych płyty opierają się przeważnie w specjalnym wręgu, na ścianach wewnętrznych po prostu się je układa na zaprawie. Przy małej grubości ściany wykonuje się płyty z zazębieniami, które zapewniają właściwą szerokość oparcia Stropy żebrowe są wykonywane albo z płyt panwiowych, albo żebrowych. W czołach płyt wypuszczane są pręty zbrojeniowe, które wiążą się z wieńcem usztywniającym konstrukcję. Styki podłużne płyt są wypełnione zaprawą. Stropy gęstożebrowe są obecnie najczęściej wykonywane z płyt wielootworowych. W celu lepszego związania płyt z wieńcami oporowymi w części kanałów przeponę zabezpieczającą przed wlewaniem się betonu do kanałów umieszcza się głębiej, dzięki czemu powstają trzpienie łączące płyty z wieńcami. Trzpienie te są zbrojone. Styki podłużne wykonuje się jak w stropach żebrowych. Stropy fałdowe są bardzo lekkie dzięki możliwości sprowadzenia grubości płyty do 3 cm i usztywnieniu jej przez fałdowanie. Styki i oparcia są takie same jak w stropach żebrowych.