Budynki z prefabrykatów wielkowymiarowych mogą mieć, konstrukcję o ścianach nośnych podłużnych, poprzecznych, krzyżowych lub konstrukcję szkieletową. Budynek złożony z elementów wielkowymiarowych ma małą monolityczność. Wadę tę zmniejsza się, stosując sztywne złącza prefabrykatów. Szczególnie siły poziome (parcie wiatru) powodują wzajemne przesuwanie się prefabryktów i powstawanie znacznych sił ścinających w złączach. Z tego powodu przy projektowaniu takich budynków sprawdza się nie tylko nośność poszczególnych elementów, ale również sztywność przestrzenną całego ustroju. Elementami usztywniającymi są ściany usytuowane wzdłuż kierunku działania sił poziomych. Działa na nie siła obliczona przez rozdzielenie siły całkowitej działającej na budynek l pomiędzy poszczególne ściany proporcjonalnie do iloczynu momentu bezwładności przekroju poziomego ściany przez współczynnik l odkształcalności betonu, z którego wykonane są prefabrykaty. Zakłada się, że ściana jest zamocowana w stropie nad piwnicą, o ile podziemna kondygnacja budynku jest monolityczna lub w ławie fundamentowej, gdy budynek jest nie podpiwniczony lub piwnica jest też zmontowana z prefabrykatów. Ściana pracuje zatem jako wspornik, dla którego sprawdza się wielkość ugięcia y i kąt obrotu ?. Wielkości te nie mogą przekroczyć wielkości dopuszczalnych.